Happy Birthday to Werner Herzog, one of the greatest living filmmaker in the world.
เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีของสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ เชิญชมหนังสั้นเพื่อสันติภาพจาก 50 ผู้กำกับไทย
คุณคิดอย่างไรหากศิลปะมวยไทยที่มีคุณค่า.....กลายเป็นแหล่งกอบโกยผลประโยชน์อย่างเห็นแก่ตัวของคนแค่บางกลุ่ม และที่ยิ่งกว่านั้น... มันยังกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้ความรุนแรงต่อเยาวชนของชาติอีกด้วยทั้งๆ ที่พระราชบัญญัติกีฬามวย พ.ศ. 2542 ระบุไว้ชัดเจนว่า ห้ามเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 15 ปีชกมวยอาชีพ อีกทั้งกฎหมายรัฐธรรมนูญไทยก็ระบุไว้เช่นกันว่า เยาวชนต้องได้รับความคุ้มครองโดยรัฐ จากการใช้ความรุนแรงและการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม แต่คุณรู้หรือไม่ว่า ทุกวันนี้วงการมวยไทยกลับคราคร่ำไปด้วยนักมวยเด็กนับหมื่นราย! และเหตุผลหลักที่ทำให้พวกเขายอมขึ้นไปเจ็บตัวบนเวทีคือเงินค่าชกเพียง 50 – 600 บาทต่อครั้งเพื่อช่วยฐานะทางบ้านอันยากจน แม้จะสูญเสียโอกาสทางการศึกษาและสุ่มเสี่ยงต่อ ความตาย และ ความพิการ ในอนาคต หากสังคมยังไม่เกิดความตระหนักในปัญหานี้ เยาวชนเหล่านั้นคงเป็นเพียงสินค้าที่กอบโกยความร่ำรวยและสะใจของคนกลุ่มหนึ่งต่อไป ภายใต้ข้ออ้างว่าอนุรักษ์และสืบสานศิลปะการต่อสู้ประจำชาติ เราจึงอยากเชิญชวนทุกคนที่ห่วงใยปัญหานี้มาช่วยกันใช้พลังของสื่อภาพยนตร์สร้างทัศนคติที่เหมาะสมแก่สังคม โดยรายละเอียดเข้าร่วมโครงการมีง่ายๆ ดังนี้
เสาร์ 20 กันยายน 2551 ณ TK PARK ห้องมินิเธียเตอร์ 2 เวลา 13.00 เป็นต้นไปขอเชิญผู้กำกับที่มีงานภาพเคลื่อนไหว (ไม่จำกัดรูปแบบ หนังสั้น, สารคดี, เอ็มวี, โมชั่นกราฟฟิก ฯลฯ) ที่เป็นแนวหนังสยองร่วมงานฟิ้วแคมป์ครั้งนี้ได้เลยจ้ะ จะเป็น สยองหลอน, สยองระทึก, สยองแหวะ, สยองเลือดสาด, สยองฮาก๊าก, สยองตลกร้าย, สยองสุดมึน, สยองบ้านๆ หรือ สยองอาร์ตแตก ก็ได้ทั้งนั้น
ก่อน ฟอลคอน ยังมี ยามาดะ!.jpg)
หนังเรื่อง Sette dollari sul rosso นี้เป็นหนังของอิตาลี่-สเปนปี 1966 กำกับโดย Alberto Cardone (หรือชื่อใหม่ที่เรียกง่ายแบบอเมริกันคือ Albert Cardiff) แต่ตอนฉายในเยอรมนีและเมืองไทยตั้งชื่อให้เกี่ยวข้องกับ จังโก้ เพื่อหากินกับความดังของหนัง จังโก้ ส่วนตอนฉายในฝรั่งเศส เพิ่มคำที่คนฝรั่งเศสคุ้นเคยมากกว่าอย่าง Gringo เข้าไปแทน
ตามที่ ดวงกมลฟิล์มเฮ้าส์ ได้แจ้งโปรแกรมภาพยนตร์ SURPRISE สุดพิเศษซึ่งจะจัดฉายให้ได้ชมกันในวันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม นี้ ณ ห้องเรวัต พุทธินันท์ ชั้นใต้ดิน U2 หอสมุดปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ตั้งแต่เวลา 12.30 น. เป็นต้นไป 
ติดตามรายชื่อผู้ได้รับรางวัลพร้อมคำเฉลยได้ที่นี่ หลังวันฉายภาพยนตร์
หนังดังที่สุดของเขาคงเป็น He Died with His Eyes Open ที่กวาดรางวัล César และมี Charlotte Rampling แสดงนำ แล้วก็เรื่อง Borsalino ภาคแรกซึ่งเคยชิงรางวัลลูกโลกทองคำและหมีเงินที่เบอร์ลิน
เอาเป็นว่าเรามาย้อนตำนานซากศพเดินได้ของ Romero กันเสียหน่อยดีกว่า
ในภาคนี้เขาใช้ชื่อว่า Dawn of the Dead และด้วยทุนที่หนาขึ้นทำให้เขาสามารถขยับขยายขนาดของหนังให้ใหญ่ขึ้นไปด้วย –เม็ดเงินทำให้เขาได้โอกาสในการย้ายสถานที่เกิดเหตุไปยังที่ที่หรูหราโออ่าขึ้น ครั้งนี้เขาเลือกห้างสรรพสินค้าเป็นที่มั่น ที่คุมขัง ตัวละครหลักของเขา และยังใช้ฟิล์มสีในการถ่ายทำอีกด้วย
ถ้า ‘อเมริกันดรีม’ (หมายถึงคนปกติที่ยังมี ความฝัน ความหวัง ทางเลือก เป้าหมายที่ล่องลอยอยู่ในอนาคตในที่ที่เอื้อต่อการดำรงชีวิตต่อไป) นั้นฟุ้งเฟ้อ โรแมนติค มากเรื่อง เอาใจยากเกินไป ‘อเมริกันคอนซูมเมอร์’ (ณ กรณีนี้ ในเรื่องนี้ ขออนุญาตตั้งขึ้นเองว่าเป็นซอมบี้- ผู้ซึ่งมีความชัดเจนในการบริโภค และเป็นขั้วตรงข้ามที่แท้จริงของคนปกติ ทุกคนที่เดินเหินอยู่ในเรื่อง) เรียบง่าย ชัดเจน เหมาะสมกับยุคสมัยกว่า ก็ในเมื่อฝัน (จะแบบอเมริกันหรือแบบไหนก็ได้) เป็นสิ่งเกินเอื้อมไปเสียแล้ว เราๆ ก็น่าจะยอมรับสถานภาพว่าง่าย แบบซอมบี้ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยดีกว่า Romero กำลังบอกเรากลายๆ ว่าถ้าเราไม่ต่อสู้ ไม่เข้มแข็งโลกนี้อาจจะเหมาะสำหรับคนแค่เพียงสองกลุ่ม ไม่กักขฬะแบบแก๊งมอเตอร์ไซด์ ก็แบบซอมบี้ผู้ว่าง่ายนั่นแหละ
หนังเรื่องนี้ถูกนำมาสร้างใหม่เมื่อปี 2004 โดยใช้ชื่อเดียวกัน โครงสร้างของเรื่องก็คล้ายๆ กัน ที่ต่างกันลิบลับก็เห็นจะเป็นเรื่องของรายละเอียดต่างๆ จนไปถึงอาชีพของตัวละคร ฉบับรีเมคนั้น เปลี่ยนการเคลื่อนไหวของเหล่าซอมบี้จากที่เดินกันอย่างซึมกระทือ เป็นวิ่งควบได้ นั่น! ทำให้หนังมีดีกรีความบู๊เพิ่มขึ้น ตัวละครต้องขยับก้าวให้ว่องไวเพื่อหนีให้ทัน ก็ได้รสชาติที่ต่างกันไปอีกแบบ บางทีผู้กำกับ Zack Snyderในฉบับรีเมค ที่ได้ Romero มานั่งเก้าอี้ร่วมเขียนบทอาจจะตีความซอมบี้เสียใหม่ เพิ่มความว่องไวในการบริโภค ให้ใกล้เคียงกับความบ้าคลั่งในการบริโภคที่พอกโตขึ้นตามช่วงเวลาที่ผ่านมา ในจุดนี้เป็นมุมมองที่มีต่อซอมบี้ที่ต่างจาก Romero อย่างค่อนข้างชัดเจน เพราะซอมบี้ใน Land of the Dead ก็ยังคงเคลื่อนไหวช้าเช่นเดิม หากจะไม่ฟังดูเป็นการหาแง่งามที่ฟุ้งเกินความบันเทิง ผมยังคงเชื่อเสมอว่าหนังซอมบี้ เป็น ‘ปรากฏการณ์นามธรรม’ ที่น่าคิดไม่น้อย 
ศาลาเฉลิมรักษ์ ตอน Shohei Imamura
และประมาณ 20 กว่าปีที่แล้วได้กลับมาฉายในเทศกาลหนังญี่ปุ่น ที่ศูนย์วัฒนธรรมไทย-ญี่ปุ่นในชื่อเรื่องดั้งเดิม Pigs and Battleships ทำให้คนดูหนังต้องช็อคไปกับภาพตอนจบในความเอน็ดอนาถกลางฝูงหมู 
เห็นหนุ่มบางกระบืออยากฉายหนัง Jean Delannoy, Alexandre Astruc, Roger Leenhardt, Jean Gremillon อะไรเทือกนั้น ใครจะดูจ๊ะ แต่ดูให้ดี มีหนังของ Julien Duvivier หลุดมาบ้านเราเรื่องหนึ่ง ขนาดแผ่นลิขสิทธิ์มืองนอกยังไม่มีเลยนะเนี่ย
หนังสยองขวัญของ เจสส์ ฟรังโก้ พากย์ไทยอีก 3 เรื่อง
Justine ใช้ชื่อไทยว่า : ฝ่าวิกฤตชีวิตต้องสู้ (ค่าย Elephant Media Link) เรื่องนี้เป็นผลงานช่วงที่ดีที่สุดของ Franco และมีดาราอย่าง Jack Palance และ Klaus Kinski (แสดงเป็น Marquis de Sade นักเขียนต้นตอคำว่า Sadist
.jpg)
+004.jpg)
+003.jpg)
+002.jpg)
